Vil Mullah Krekar overleve eit regjeringsskifte?
Når normalt anstendige, borgarlege politikarar byrjar å flørte med dødsstraff for å kvitte seg med Mullah Krekar, går den evigvarande debatten om vår samfunnsutfordring nummer éin over frå å vere repeterande til å bli beint fram skremmande.
Når normalt anstendige, borgarlege politikarar byrjar å flørte med dødsstraff for å kvitte seg med Mullah Krekar, går den evigvarande debatten om vår samfunnsutfordring nummer éin over frå å vere repeterande til å bli beint fram skremmande.
Unge Høgre har nettopp avslutta sitt landsmøte. I utkastet til ein ny (og meir restriktiv) asylpolitikk, var det framlegg om at Noreg skulle gå inn for å reforhandle Den europeiske menneskerettskonvensjonen (EMK), slik at det er mogleg å sende farlege personar ut av landet - sjølv om dei risikerer dødsstraff. Framlegget fekk ikkje fleirtal, og godt er det.
Blodtørst Dei unge konservative er likevel ikkje dei første på borgarleg side som flørtar med dødsstraff for å syne handlekraft i Krekar-saka. I oppkøyringa til stortingsvalkampen i fjor, gjekk stortingskandidat for Frp i Akershus, Tom Staahle, ut på bloggen sin og kravde Krekar sendt til Nord-Irak. “Blir han dømt til døden så lever jeg godt med det”, kunne Staahle slå fast. Det er sjeldan ein kan skulde stortingskandidatar for å formulere seg blodtørstig primitivt, men dette sitatet er definitivt på grensa.
Full pakke: digitalt årsabonnement + tidsskrift til kr 1499,-
Bestill her
